Raz, dwa, trzy, cztery.
KOSZARY SCHOFIELD - HAWAJE - 1941
Maggio! Cześć!
Cześć, Prew.
Co ty tutaj robisz?
Przenieśli mnie z bazy Shafter.
- Zrezygnowałeś z gry w orkiestrze? - Tak.
Żeby być tutaj?
Nie wybrałem tego miejsca.
Popełniłeś poważny błąd.
Tę jednostkę czeka marny los.
Tak?
Kapitana jeszcze nie ma.
Rozejrzę się.
Co ty wyprawiasz?
- Jak się nazywasz? - Prewitt. Przeniesiono mnie z bazy Shafter.
Słyszałem o tobie.
Ja o panu też, sierżancie.
To jest jednostka strzelecka.
Nie ma tu czasu na zabawę przed zachodem słońca.
Odłóż kij i chodż ze mną.
Grand jest od wczoraj w szpitalu. Wpisałeś go do rejestru chorych?
- Nie miałem czasu. - Jesteś naszym kancelistą.
Lekarze odesłali listę wczoraj wieczorem. Zrobię to teraz.
Nie trzeba, zrobiłem to za ciebie.
Jesteś najlepszym trębaczem, jakiego mieli w Shafter.
- Najlepszym na tej wyspie. - To prawda.
Współczuję ci, bracie.
Ale zupełnie cię nie rozumiem.
Baczność!
Spocznij.
- Dzień dobry, kapitanie. - Dzień dobry.
Masz coś dla mnie? Zaraz wychodzę.
Tak. Jest tu nowy człowiek.
A tak. Wejdż.
Szeregowy Robert E. Lee Prewitt melduje się na rozkaz u dowódcy kompanii.
Spocznij. Gdzie ta twoja książeczka wojskowa?
"Urodzony w Kentucky. Rozpoczął służbę w bazie Meyer.
"Orkiestra wojskowa, pierwszy trębacz".
Prewitt, zawsze przeprowadzam rozmowy z moimi nowymi ludżmi.
Dowodzę dobrą, sprawnie działającą kompanią.
Jeśli lubię żołnierza, może szybko awansować.
Ale musi udowodnić, że na to zasługuje.
Jakie miałeś problemy w orkiestrze?
Żadnych.
To dlaczego stamtąd odszedłeś?
Sprawa osobista.
- Chciałeś o coś zapytać, sierżancie? - Tak.
Prewitt, byłeś kapralem w tamtej jednostce.
A wybrałeś degradację i przeniesienie do piechoty. Dlaczego?
Lubisz podróżować czy miałeś już dość gry na trąbce?
To była sprawa osobista.
Dowódca kompanii to osądzi.
A więc?
Byłem pierwszym trębaczem przez dwa lata.
Dowódca miał kumpla, którego ściągnął z innej jednostki.
Następnego dnia został pierwszym trębaczem.
Ja byłem lepszy.
Z tego powodu poprosiłeś o przeniesienie?
Może to nierozsądne, ale taki był powód.
Urażono jego dumę. Przysyłają nam teraz dzieci!
Przywrócimy cię do rangi kaprala, a może nawet awansujemy wyżej.
- Wiesz, dlaczego trafiłeś do kompanii G? - Nie.
Wykorzystałem swoje kontakty. Jestem trenerem bokserów w tym pułku.
Rozumiem.
Widziałem, jak walczyłeś z Connorsem w zeszłym roku. Powinieneś był wygrać.
Dziękuję.
Nasz pułk przegrał w zeszłorocznym turnieju finałowym. Teraz musimy wygrać.
Potrzebuję dobrego boksera wagi średniej.
Przykro mi. Zrezygnowałem z boksu.
Zrezygnowałeś? Kiedy? Dlaczego?
Ponad rok temu.
Może słyszał pan, co przytrafiło się Wellsowi?
- Stała mu się krzywda, tak? - Właśnie.
Tak, słyszałem o tym. Przykra sprawa.
Rozumiem, co czujesz, ale takie rzeczy się zdarzają.
I dlatego zrezygnowałem.
Równie dobrze można by przestać walczyć na wojnie, bo ktoś zginął.
Nasz program bokserski świetnie wpływa na morale żołnierzy.
Mam kiepskiego trębacza w kompanii. Interesuje cię to stanowisko?
Nie, jeśli muszę walczyć.
Widzę, że chcesz zapracować na opinię samotnika.
Powinieneś wiedzieć, że w wojsku jednostki się nie liczą.
Przekonasz się, że nie będziemy cię tu gnębić.
Tylko nie popełniaj błędów.
Jadę do miasta. Coś jeszcze, sierżancie?
Trzeba jutro wysłać raport finansowy.
- Przygotuj go. To wszystko? - Nie.
Cokolwiek to jest, zajmij się tym.
Jeśli będzie coś pilnego, podpisz za mnie.
- Nie wracam dzisiaj. - Tak jest.
Beze mnie byłby zupełnie bezradny.
Chodż.
KOMPANIA 'G'
Jak długo jesteś w armii? Pięć lat? Pięć i pół?
Tak.
Nie sądzisz, że czas zmądrzeć?
Wiesz, co zrobiłeś, odmawiając Holmesowi?
Położyłeś głowę pod topór.
Bokserzy mają tu łatwe życie.
Inni muszą umieć służyć w wojsku.
Umiem służyć pod każdym dowództwem.
To miejsce zamienia się w Royal Hawaiian Hotel.
- Kto to? - Żona kapitana Holmesa.
Będziesz walczył, bo kapitan Holmes chce zostać majorem Holmesem.
Ubzdurał sobie, że mu się to uda, jeśli jego drużyna zwycięży.
Jeśli nie dla niego, to zrób to dla mnie.
Bo do mnie należy uszczęśliwianie go.
Im jest szczęśliwszy, tym mniej upierdliwy. Mogę wtedy lepiej dowodzić kompanią.
Wiesz już, o co chodzi, mały?
Wiem, o co mi chodzi. Gdy człowiek nie decyduje o sobie, jest nikim.
Może za czasów pionierów człowiek mógł o sobie decydować.
Ale teraz liczy się gra zespołowa.
MAGAZYN
Leva!
Jeszcze nie widziałem, żebyś pracował dwoma rękami.
Za kiepsko mi płacicie, żebym dawał z siebie więcej.
Wyposaż go jak należy.
Kwatera kompanii G jest na ostatnim piętrze. Zanieś bagaż i przyjdż tu.
Leva pomoże ci zanieść resztę rzeczy. Będziesz miał mniej kursów w górę i w dół.
Dziękuję.
Po prostu nie lubię, jak ludzie tracą siły. A tobie będą bardzo potrzebne.
Wygląda na porządnego gościa.
Znam ten typ. Chłopak jest uparty jak osioł.
Ona i ci napaleni faceci.
Założę się, że jest zimna jak lód.
Nie ona, sierżancie. Tak się tylko maskuje.
Naprawdę?
Kiedy służyłem w bazie Bliss, wiele o niej słyszałem.
- Tak? - Ja tego nie robiłem.
Ale znam facetów, którzy się z nią zabawiali. Może mi pan wierzyć.
Skoro tak twierdzisz.
- Dzień dobry, sierżancie. - Dzień dobry.
Szukam mojego męża.
Kapitan pojechał właśnie do miasta. Służbowo.
Nie zostawił czegoś dla mnie?
Nic o tym nie wiem. Mogę jakoś pomóc?
Nie, dziękuję.
Chętnie bym pani pomógł.
Mąż dużo mi o panu opowiadał, sierżancie.
Podobno jest pan obrotny.
Tak.
A czemu pan to zawdzięcza?
Wrodzonej inteligencji.
Podoba mi się to.
Do widzenia, sierżancie.
Ale kobieta, co?
Niby jaka?
Niezła.
Widziałem lepsze.
Karen?
- Przepraszam za spóżnienie. - To bez znaczenia.
Musiałem pogadać z generałem Slaterem. Spotkałem go w klubie oficerskim.
Tak? I co generał miał do powiedzenia?
Mówił tylko o sukcesach.
Sukcesach na wojnie i w czasie pokoju.
Ani słowa o moim awansie.
Czasem wydaje mi się, że chce mnie odprawić z kwitkiem.
Gdybyś mniej zajmował się generałami, a więcej kompanią,
- może dostałbyś awans. - Kompania sama umie o siebie zadbać.
Pojechałam tam dziś i szukałam cię.
Musiałem coś załatwić w Kaneohe.
Chyba mi wolno?
Oczywiście.
Nie mam prawa pytać o twoje sprawy. Tak się umówiliśmy.
To czemu poruszyłaś ten temat?
Bo chcę, byś wiedział, że nie jestem tak głupia jak myślisz.
O co ci chodzi?
O co mnie teraz oskarżasz?
O nic.
To już nie moja sprawa, z iloma kobietami się spotykasz.
Ale chciałabym, żebyś choć raz był szczery.
Chyba nie ma powodu, bym coś ukrywał,
zważywszy na nasze obecne stosunki?
Nie masz prawa ciągle mnie oskarżać.
Nie mam?
Znowu chcesz do tego wracać?
Ciekaw jestem, kiedy mi to wreszcie wybaczysz.
Ile razy mam powtarzać, że to był wypadek?
Daj spokój.
Idę spać.
Wyjdż z mojej sypialni.
JAPOŃCZYCY PODBIJAJĄ CHINY
Kapitan Holmes powiedział, że nie chcesz dla nas walczyć.
To prawda.
Pomyśleliśmy, że postawimy ci piwo i pogadamy o tym.
Jesteśmy bokserami.
Domyśliłem się.
Wiele bym dał, by ten facet grywał w bilard w moim rodzinnym mieście.
Jeśli walczysz tak dobrze jak kiedyś, na pewno zwyciężymy.
Nie zapomniałeś chyba, że zwycięzcy dostają dziesięć dni urlopu, co?
Jestem Ike Galovitch. Plutonowy z twojego plutonu.
Nie myśl, że jesteś twardzielem.
Jesteś mocny w gębie, ale już wkrótce inaczej zaśpiewasz.
Jeśli nie chce walczyć, to nie. Nie musicie go dręczyć.
Gramy w bilard. Zjeżdżaj.
- Chcesz dostać w łeb, Maggio? - Nie.
To nie mieszaj się do tego.
Treningi zaczynają się w przyszłym tygodniu.
Mówiłem już Holmesowi, a teraz mówię wam:
Nie będę walczył. Skończyłem z tym!
Jeśli chcecie mnie łamać kołem, proszę bardzo.
Zniosę każdą torturę.
W porządku, Prewitt.
Dzięki.
Nie lubię, jak ktoś dręczy porządnego gościa.
Musisz się do tego przyzwyczaić.
Jeszcze pewnie nie raz w życiu zobaczysz coś takiego.
Niełatwo cię przestraszyć, co, Prewitt?
Jest jakiś przepis wojskowy, który każe mi się boksować?
Każdy bokser tutaj jest dowódcą.
Nie wyobrażasz sobie, jaki ci faceci...
potrafią dać człowiekowi wycisk.
Dlaczego mówisz o niej "dziewczyna"? Ma 45 lat.
Dla ciebie i tak jest za młoda.
Jestem lepszy od ciebie. Nie zapominaj o tym.
Nie zapomnę.
Jaki on właściwie jest?
Warden. Nie mogę go rozgryżć.
Warden?
Jest inny niż wszyscy.
Nie będziesz z nim miał łatwego życia.
Ale wyznaczy sobie pewną granicę i na pewno jej nie przekroczy.
Rzadko teraz spotyka się takich dowódców.
Brał udział w obronie Szanghaju.
Słyszałem o tym na Filipinach.
Wiem jedno. To najlepszy żołnierz, jakiego widziałem.
Liczyć w rytm marszu!
Raz, dwa, trzy, cztery.
Prewitt! Trzymaj krok!
Prewitt, to musztra, a nie piknik! Trzymaj krok!
Stać!
W lewo zwrot!
Prewitt, wystąp!
Maszerujesz jak pijana czapla. Pokażę ci, jak to się robi. Zostań tu.
Pluton, rozejść się!
W prawo zwrot!
Naprzód marsz!
W lewo!
W prawo!
Złożyć karabiny.
Dobra, zaczynajcie.
Karabin to najlepszy przyjaciel.
Jeśli zatnie się w czasie walki, może to oznaczać śmierć.
Musicie się nauczyć rozkładać go i składać z zamkniętymi oczami.
Celownik jest żle ustawiony!
Kula przeleciałaby 15 metrów od celu.
Tak właśnie jest, gdy żołnierz nie umie składać broni.
Siedem okrążeń, z karabinem trzymanym przy piersi!
Za szeroko nogi, Prewitt, co?
Może kolejne siedem okrążeń czegoś cię nauczy.
Zwariowałeś? Widziałem, co zrobiłeś.
Same kłopoty. Lepiej o niej zapomnij.
Chcesz skończyć za kratkami?
Nie zdążę na wieczorny apel. Ani na poranny.
Ciągle praca i praca, sierżancie.
Pocisz się tylko nad papierami.
W życiu liczą się też inne rzeczy.
Powinieneś częściej wychodzić, Warden.
Myślałem o tym.
Dobra, lecę. Zostawiam wszystko w twoich rękach.
Będę tu, kiedy pan wróci.
No proszę, sierżant Warden.
Proszę wejść, bo pan zmoknie.
Już zmokłem.
Jeśli szuka pan kapitana, nie ma go tu.
A jeśli go nie szukam?
To i tak go nie ma.
Szukam go. Gdzie jest?
Nie mam pojęcia. Może w mieście. Służbowo.
Tak pan to wtedy ujął, prawda?
Mam ważne dokumenty, które powinien podpisać.
Zadzwonię do klubu.
- Może tam jest. - Proszę tego nie robić.
Nie lubię przeszkadzać ludziom, gdy piją.
Sam chętnie bym się napił.
Nie zaprosi mnie pani?
Alkohol jest tam, sierżancie. W szafce.
Bardzo pan ryzykuje.
Gosposia może wrócić w każdej chwili.
Nie wróci. W czwartek ma wolne.
Myśli pan o wszystkim, co?
Staram się. Moje stanowisko tego wymaga.
Naprawdę są ważne?
Tak, ale nie musi podpisywać ich dzisiaj. Wystarczy, że zrobi to jutro.
Mam kopie w biurze.
Więc bez problemu przygotuję nowe.
To mi się w panu podoba, sierżancie. Pewność siebie.
I to mi się też nie podoba.
To nie jest pewność siebie.
Ale szczerość.
Nie mogę patrzeć, jak piękna kobieta się marnuje.
Powiedział pan: "Marnuje się"?
Mogę panu coś na ten temat powiedzieć.
Można marnować się z różnych powodów.
Zapewne z niektórych w ogóle nie zdaje pan sobie sprawy.
Chce pan je poznać?
Na przykład wtedy, gdy w domu nie ma dziecka.
To jeden z powodów.
Albo inny...
Świetnie pan sobie radzi, sierżancie.
Mojego męża nie ma w domu, pada deszcz i oboje pijemy alkohol.
Tylko co do jednego pan się pomylił:
Kobiety.
Nie jest taka jaka się wydaje.
Jest kompletnie przegrana, jeśli pan wie, co mam na myśli,
a z pewnością pan wie.
Będzie pani płakać?
Postaram się nie.
Co pan robi?
Wychodzę. Czyż nie tego pani chce?
Nie wiem, sierżancie.
Nie wiem.
- Pospiesz się. - Spieszę się.
"Wypłata"
Maggio, chcesz dostać wypłatę? To ucisz się.
Angelo! Stawiam dolara.
Przykro mi, ale wygrałem już swoje w latrynie.
Poza tym wy gracie o śmieszne stawki.
Chodż, stary, wypuścimy się na miasto.
Nie możesz dać im się złamać.
Włożymy cywilne ciuchy i nie będziemy gorsi od innych.
Włóż to.
Siostra mi przysłała.
Zawsze kupuje za duży rozmiar.
Najpierw obskoczymy kilka barów.
A potem pójdziemy do klubu, którego jestem członkiem.
Dziewczyny!
Nie lubisz dziewczyn?
Tak myślałem.
Wygląda na to, że będziesz dziś balował.
Cześć, Stark.
- Potrzebujesz towarzystwa? - Dzięki. Jestem umówiony.
Leva powiedział, że gapiłeś się na żonę kapitana jak zgłodniały wilk.
Tak powiedział? I co jeszcze mówił?
Sypiała z wieloma facetami z bazy Bliss.
Nie wierzę w takie bajki.
To nie bajki.
Byłem jednym z nich.
Ale krótko.
To dziwna kobieta.
Tak. Dzięki za ostrzeżenie.
Na razie.
Witaj.
- Myślałam już, że nie przyjdziesz. - Dlaczego? Nie spóżniłem się.
To prawda.
Ale ja przyszłam trochę wcześniej. Nie mogłam się doczekać.
- Nie można tego powiedzieć o tobie, co? - Wpadłem do knajpy na kilka drinków.
Wybrałeś idealne miejsce na spotkanie.
Przez pięć minut chciało mnie poderwać trzech facetów.
To tutaj normalne.
Nie lubię tego.
Takiego obściskiwania się w bramie.
Spokojnie.
Pewnie uważasz mnie za dziwkę.
Skąd ci to przyszło do głowy?
Nie zgrywaj dżentelmena.
Jeśli uważasz, że popełniłeś błąd, powiedz mi to.
Chyba powinnam już iść, prawda?
Prawda?
O co chodzi? Dlaczego tak mówisz?
Myślisz, że byłbym tutaj, gdybym uważał, że to błąd.
Narażałbym się na 20 lat więzienia za randkę z żoną dowódcy?
A ty grymasisz jak rozpieszczona smarkula tylko dlatego, że przyszedłem punktualnie!
Mam na sobie kostium kąpielowy.
Ja też.
NAPOJE - DANCING - RELAKS TYLKO DLA CZŁONKÓW
No proszę, Angelo Maggio.
Witam, pani Kipfer.
Proszę bardzo, skarbie. Należność.
Kto gra na pianinie, hipopotam?
Nie poznałam jeszcze twojego kolegi.
Szeregowy Robert E. Lee Prewitt.
Wiesz, że nie cierpię, gdy jesteście w takim stanie.
Słyszysz, stary?
Kobieta widzi żołnierza i od razu wie, że jest wstawiony.
- A wiesz dlaczego? - Bo jest wstawiony.
Nadmierne picie nie pasuje do kulturalnej rozrywki.
Szanujący się lokal musi myśleć o przyszłości.
Pani Kipfer, zapewniam, że zadbamy o pani przyszłość.
Angelo to jeden z moich ulubieńców.
Zajmij się tym dżentelmenem, Annette.
Cztery dolary, przystojniaczku.
Dwa dolary wpisowego, a pozostałe dwa to opłata miesięczna.
Co mi się za to należy?
Możesz korzystać z atrakcji klubu.
Potańczyć, zjeść i napić się.
Pobawić się z pięknymi kobietami.
Ale tylko kulturalnie. Obowiązuje zakaz picia alkoholu.
Jasne?
Tak.
Dziewczęta, nowy klient.
To Billie, Jean i Nancy.
- Miło cię poznać. - Witaj.
Tylko mi nie mów, że ona jest w twoim typie.
To Suzanne i Roxanne.
Cześć.
Chcesz zatańczyć, kochanie?
Choć uwielbiam twoje towarzystwo,
będę musiała cię opuścić.
Przyszli właśnie moi przyjaciele.
Widzę też, że już nie będę ci potrzebna.
Cześć. Jesteś zajęta?
Jak masz na imię?
Lorene.
Lorene?
Nie widziałam cię tu wcześniej.
Bo jestem pierwszy raz.
Przyprowadził mnie kolega. Stacjonujemy w Schofield.
Nie sądziłam, że jesteś żołnierzem.
Co chcesz przez to powiedzieć?
- No cóż, ja... - Zaciągnąłem się na 30 lat.
Przypuszczam, że żołnierze zawodowi są inni.
Żołnierze niczym się nie różnią od innych ludzi.
Tak czy inaczej, podobasz mi się.
Spodobałeś mi się od razu, gdy wszedłeś.
Naprawdę?
To zabawne. Ja też zobaczyłem cię zaraz po wejściu.
Przestań, koleś. Dość tego hałasu.
Będę grał tak głośno jak chcę, makaroniarzu!
"Makaroniarzu"?
Nie zadzieraj ze mną, bo dam ci w mordę.
Chyba chcesz cię doigrać, makaroniarzu.
- Poczekaj tu na mnie, dobrze? - Jasne.
Nie będę tego tolerować.
- Mussolini mówi mi, jak mam grać. - Uszy mi pękają od tego hałasu!
- Zachowujcie się. - Daj spokój.
Bo będę musiała was wyprosić.
Tylko koledzy mogą mówić do mnie "makaroniarz"!
- Wiesz, kto to jest? - Nie obchodzi mnie to.
Kto to jest?
Sierżant Gruby Judson. Dowódca straży więziennej.
Zostaw go.
O mało nie zabił człowieka na moich oczach. Lubi to.
Dobra, narwańcu, wygrałeś wojnę. Więc może teraz zatańczysz?
Tak, zatańczymy.
Ale najpierw muszę się uspokoić.
Chodżmy do budki telefonicznej. Łykniemy tam trochę whisky,
którą ukryłem pod koszulą.
Uważaj na siebie, stary.
Trzeba dobrze balansować ciałem.
Myślałem, że poczekasz.
Bill opowiada mi o pływaniu na desce.
Witaj, kolego.
Usiądż i posłuchaj. To pasjonujące.
Wiesz coś o pływaniu na desce?
Zupełnie nic.
Twoje koszary muszą być w głębi lądu. W DeRussey mamy morze pod nosem.
Ale my za to mamy góry.
- Wiesz coś o wspinaczce? - Trochę.
- A ty się wspinasz? - Nie.
- Wiesz coś o lataniu samolotem? - Miałem kilka lekcji.
Ja też nie umiem latać.
Co wiesz o nurkowaniu?
Bill, może przejdziemy do innej sali?
Chętnie. Zrobiło się tu trochę duszno.
- Zauważyłem. - Słuchaj, koleś.
Idziemy.
Jak się miewa nurek?
Zachowałeś się okropnie.
Może byłem zazdrosny.
Dziwak z ciebie.
Czego wy, kobiety, chcecie? Wykończyć nas swoją kokieterią?
Pani Kipfer chce, byśmy były miłe dla wszystkich chłopców.
Wszyscy są tacy sami. Czy to takie ważne?
Jest ważne. Może wydajemy się tacy sami, ale nie jesteśmy.
Przepraszam.
Słuchaj...
Może usiądziemy w salonie pani Kipfer?
Czasem pozwala z niego korzystać. Gdy chodzi o kogoś wyjątkowego.
Zapytam ją.
- A więc nie gniewasz się? - Nie.
Bo jeśli się gniewasz, to lepiej dajmy sobie z tym spokój.
Naprawdę dziwak z ciebie.
Nie wiedziałam, że może tak być.
Nikt mnie tak nie całował.
Nikt?
Nikt.
Żaden z facetów, którzy cię całowali?
No cóż, muszę się zastanowić.
Jak myślisz, ilu ich było?
Nie wiem.
- Możesz podać przybliżoną liczbę? - Potrzebowałabym liczydła.
Masz je?
Zapomniałem zabrać.
A więc chyba się nie dowiesz.
A może już wiem.
O co ci chodzi?
Co sugerujesz?
A trzeba sugerować?
Może zabawiałaś się na plaży z wieloma facetami.
Chyba oszalałeś.
Czyżby?
A kiedy byłaś z Holmesem w bazie Bliss?
Słyszałaś o żołnierzu nazwiskiem Stark?
Maylon Stark?
Tak, a co?
"Tak, a co"?
Znałaś go też, prawda?
Prawda?
Próbowałam zapomnieć, że jesteś taki jak wszyscy.
Tyle że to prawda, co?
Co?
Może mi o tym opowiesz?
Opowiedz.
Zawsze jest coś do opowiedzenia.
Musisz koniecznie wszystko wiedzieć, tak?
Wracaj, sierżancie. Opowiem ci o tym.
Możesz zabrać tę opowieść do koszar.
Dwa lata po ślubie odkryłam, że Dana mnie zdradza.
Byłam już wtedy w ciąży.
Myślałam, że mam po co żyć.
Byłam niemal szczęśliwa, gdy zaczęły się bóle.
Pamiętam, że Dana musiał iść na spotkanie oficerów.
Prosiłam, by wrócił wcześnie, z lekarzem.
Może by to zrobił, gdyby to nie było spotkanie z jakąś szatniarką.
Wrócił w końcu pijany o piątej rano.
Leżałam na podłodze.
Błagałam, by poszedł po lekarza, ale on padł na sofę i zasnął.
Dziecko urodziło się mniej więcej godzinę póżniej.
Oczywiście martwe.
To był chłopiec.
W szpitalu zajęli się mną i jakoś mnie odratowali.
Wycięli mi nawet wyrostek robaczkowy. Za darmo.
Karen.
I jeszcze jedno: Nie mogę już mieć dzieci.
Tak, spotykałam się potem z facetami. Ale gdybym kiedyś znalazła takiego...
Karen, posłuchaj.
Wiem.
Zanim cię poznałam, ja też myślałam, że to niemożliwe.
Jestem jak żołnierz.
Tkwię tutaj, bo uciekłam z rodzinnego miasta w Oregonie.
Dlaczego uciekłaś?
Miałam chłopaka.
Byłam kelnerką, a on pochodził z najbogatszej rodziny w mieście.
Ożenił się z dziewczyną ze swojej sfery.
Po trzech latach spotykania się ze mną.
Piękna historia, co? Można by napisać o tym powieść.
Napisano. Tysiące.
Pojechałam więc do Seattle.
Tam poznałam dziewczynę z Hawajów.
Powiedziała, że zarobiła tu dużo pieniędzy.
Więc popłynęłam pierwszym statkiem.
Jestem tu już rok i dwa miesiące.
Nie podoba ci się tu, prawda?
Nie, ale da się wytrzymać.
Zresztą nie zostanę tu na zawsze.
No pewnie. Dlaczego miałabyś zostać?
Wszystko zaplanowałam.
Za rok wrócę do domu z mnóstwem pieniędzy.
I będę ustawiona na całe życie.
Kto tam?
Nie słyszałem odgłosów walki i pomyślałem, że może chcecie się napić.
Widzę, że schowałeś whisky przed innymi.
To nie ja, stary. To ta Sandra. Miła dziewczyna, ale pije bez umiaru.
Mam nadzieję, że stoi tam gliniarz.
Lej, lej.
Dziękuję. Nie piję.
To oznaka słabości.
Zgadzam się.
Nie lubię słabości. A ty?
Ja też. Ale lubię pić.
Co ty? Zamierzasz za niego wyjść?
Szczerzysz do niego zęby, jakbyś była jego żoną.
Wynoś się!
Dobra. Już idę.
Z powrotem do długonogiej Sandry.
Lubię wysokie. Bardzo wysokie.
Baw się dobrze, bracie.
Ty bardziej tego potrzebujesz.
Jutro znowu czeka cię wycisk.
O co mu chodziło?
Podobało mi się tamto.
Jak przytuliłaś się do mnie na jego oczach.
Co to za "wycisk"?
Kilku facetów nie daje mi żyć, bo nie chcę walczyć.
Walczyć?
W drużynie bokserskiej.
Nie chcę się boksować. Nie chcę nawet o tym myśleć.
Dlaczego każą ci się boksować?
Kiedyś walczyłem. W wadze średniej.
Byłem dobry i oni o tym wiedzą.
Zresztą nieważne...
Nie, opowiedz mi. Jestem ciekawa.
Chodzi o to, że...
Trenowałem kiedyś z niejakim Dixie Wellsem.
To mój dobry przyjaciel.
Uwielbiał boks. Ludzie z zewnątrz bacznie go obserwowali.
Po wyjściu z wojska miał zrobić wielką karierę.
Ale pewnego popołudnia...
walczyliśmy ze sobą na treningu.
Wiesz, tak po przyjacielsku.
Musiał żle stać w tym momencie,
bo dosięgnął go...
niezbyt mocny prawy sierpowy.
Nie wstał. Nie ruszał się.
Przez tydzień był w śpiączce.
W końcu odzyskał przytomność.
Tyle że nie odzyskał wzroku.
Odwiedziłem go parę razy w szpitalu.
I w końcu już nie mogłem wrócić na ring.
Gdy widziałem się z nim ostatni raz, zaczęliśmy rozmawiać o boksie i wtedy...
Zaczął płakać.
Ten widok łez płynących z nie widzących oczu...
Muszę ci coś powiedzieć.
Holmes rozmawiał wczoraj z bokserami.
Odtąd ma nie być żadnej taryfy ulgowej.
Wsadzą cię do paki, jeśli będą musieli.
Niech to zrobią.
Zrobię dla ciebie, co mogę.
Ale niewiele mogę zrobić.
Nie chcę zostać zdegradowany.
Lubię tę jednostkę.
Ja też. Dziwne, co?
Tak, dziwne.
W prostej linii, Prewitt.
Czołgaj się!
Dobra, wystarczy.
Dobra, Prewitt. Zakop ją.
Czas!
Sprzątnij to, Prewitt.
Szybciej. Jesteś w wojsku, a nie na wakacjach.
No już, sprzątaj!
Sam sprzątaj!
Co?
Słyszałeś. Teraz ty zakasz rękawy.
Prewitt, wiesz, że nie wolno ci się stawiać przełożonemu.
Wiem, ale nigdy nie lubiłem być opluwany, nawet przez przełożonych.
Jesteś winien sierżantowi przeprosiny.
Nie sądzę. To sierżant jest mi winien przeprosiny.
Kapralu Peluso.
Każ mu zabrać pełny ekwipunek, zapasowe buty i hełm.
Wsiądż na rower i przegoń go do przełęczy i z powrotem.
- Potem przyprowadż go do mnie. - Tak jest.
Dobra, Prewitt, idziemy.
Czas!
Zatrzymaj się na chwilę.
Masz, zapal sobie.
Mnie też się to nie podoba.
Dzięki.
Teraz już chyba przeprosisz sierżanta Galovitcha?
Nie.
Peluso, zabierz go tam jeszcze raz.
Tak jest. Dobra, Prewitt, idziemy.
Z takim człowiekiem nie można po dobroci. Trzeba go traktować jak zwierzę.
Przygotuj oskarżenie.
Niesubordynacja wobec przełożonego.
Tak jest.
Tylko trochę szkoda.
Dlaczego?
Straci pan dobrego boksera.
Trudno. Nie będę tolerował takiej bezczelności.
Słusznie.
Przygotuję papiery.
Kłopot w tym, że nawet jeśli dostanie tylko trzy miesiące,
to i tak będzie siedział w pace w czasie turnieju finałowego.
Widzisz inny sposób na złamanie jego uporu?
Można dorzucić mu jeszcze trochę dyżurów karnych.
Dobra. Dam mu w kość.
Skoro uważa pan, że tak należy.
Dobra robota, sierżancie.
Uważaj, bo każę ci wyszorować całą podłogę w kancelarii!
Idę! Uwaga.
Ja i reszta kelnerów harujemy jak woły.
Urwanie głowy!
Jak sobie radzisz, bracie?
Lepsze to niż więzienie, co?
Dobrze mi idzie, sierżancie? Jestem twardy.
Zwolnij trochę, twój pot kapie do jedzenia.
Nic z tego, sierżancie. Składam jutro prośbę o awans na kaprala.
Nigdy go nie dostaniesz.
- Witaj, sierżancie. - Witaj.
Życie w kompanii strzeleckiej.
Wyglądasz na strasznie zmęczonego, mały.
Lubisz obowiązki cywilne?
Myśli pan, że ich nie znoszę?
Nie powiedziałem tego.
Powiedziałem tylko, że wyglądasz na zmęczonego. O krok od wycieńczenia.
Lubię takie życie. Jest wspaniałe.
Jeśli znajdę perłę, podzielę się z panem.
Pół na pół. Rozumie pan?
Gdyby mnie pan tu nie skierował, nie miałbym szansy jej znależć.
Co za facet. Kto by pomyślał?
Skoro tak ci się to podoba, postaram ci się znależć coś jeszcze.
Może wynoszenie śmieci?
Dzięki. Robiłem to w środę.
Rzeczywiście. To może zamiatanie ulic?
Wczoraj.
Masz lepszą pamięć ode mnie.
Oczywiście, gdybyś był sprytny...
Tak, ale nie jestem.
Wiem. Ale gdybyś był, nie musiałbyś pracować w kuchni.
Ani wykonywać innych prac gospodarczych.
Jeśli pan sądzi, że mnie przekupi, bym wrócił na ring, jest pan w błędzie.
To na nic. Podobnie jak cały ten wycisk.
Jak długo zamierzacie się znęcać nad tym chłopakiem, Prewittem?
Już od miesiąca ma te zabójcze dyżury.
- Nie rozumiem, dlaczego ty... - Naprawdę?
Miękniesz na starość? Może chcę mu dać nauczkę.
- Może ci się to podoba. - Może.
Robi mi się niedobrze, gdy widzę, jak wysługujesz się Holmesowi.
To już nie potrwa długo. Mnie też się robi od tego niedobrze.
Wynoszę się stąd, Pete. Lada dzień. Mówię poważnie.
Gdyby Holmes mi pozwolił, przeniósłbym się nawet jutro.
Przyjęłoby mnie pół tuzina kompanii z tego pułku. To pewne.
A ja mógłbym być w sztabie głównym. To pewne.
Tyle że nie potrafię się rozstać z kumplami.
Dokąd idziesz, panie Echo?
Pod prysznic, jeśli śmierdzący sierżant nie ma nic przeciwko temu.
A myślałeś, że dokąd? Do kina? W ręczniku?
Tylko szybko. Skoczymy na piwo.
Nie wypiłbym z tobą nawet ostatniego piwa na świecie.
Ja stawiam.
To co innego.
Wiesz, dlaczego lubię, jak mi podajesz piwo?
Bo mogę patrzeć, jak odchodzisz od stolika.
Tak mówi regulamin. Masz prawo złożyć skargę.
Masz prawo zwrócić się do Inspektora Generalnego.
Każdy żołnierz ma takie prawo. Nawet niski rangą.
Nie złożę skargi.
Nie dam im tej satysfakcji.
Ten żołnierz ma naprawdę dużą rodzinę. Piętnaście osób.
To oczywiście tylko połowa z nich.
Widzisz tego pana z długimi wąsami?
To pan Maggio. Mój ojciec.
Ale z ciebie uparciuch.
- Kiedy ostatnio puścili cię do miasta? - Sześć tygodni temu.
Teraz może być sześć lat.
Co ty na to? Sześć lat nie zobaczysz kobiety.
Mógłbyś pilnować swojego nosa?
A ty mógłbyś się nauczyć grać na trąbce?
To mój kumpel!
Co to za dziewucha?
Moja siostra.
Uderzyłeś mnie!
Tak, i zrobię to jeszcze raz.
Ty śmierdzący makaroniarzu!
Jeśli chcecie walczyć, wyjdżcie stąd!
Wytnę mu serce.
Jeśli ktoś się wtrąci, zrobię to najpierw jemu.
Jeszcze jeden krok, Grubasie, a rozwalę ci łeb.
Niczego nie zrobicie. Jeśli ktoś tu kogoś zabije, to ja!
To sprawa osobista, Warden.
Nie! Ten chłopak jest z mojej kompanii!
I to nie ty pomagasz mi za darmo w robocie papierkowej.
Żądny krwi, tak?
Zwymiotowałbyś na widok trupa.
Postaw stołek. Postaw go!
Rzuć nóż.
Dobra, Grubasie, skoro chcesz zginąć, proszę bardzo.
No chodż!
Rzucaj!
Zabijaki, co?
Zamieniłbym was na pierwszą lepszą harcerkę!
Twardziel za dychę.
Tacy jak ty prędzej czy póżniej kończą w pudle.
Pewnego dnia tam trafisz, a ja będę na ciebie czekał.
Pokażę ci to i owo.
Idę zaczerpnąć świeżego powietrza.
Cieszę się, że to przerwał.
Porządny gość.
Weż go sobie. Na pamiątkę.
Dobrze, wezmę.
Życie cię nie rozpieszcza, mały, co?
Chciałbyś przepustkę na weekend?
Czy chciałbym...
A Holmes?
Nie martw się o to.
Podpisuje wszystko bez czytania.
Przydałaby się.
Słyszałem, że zadurzyłeś się w jakiejś panience z New Congress Club.
Jak ma na imię?
Lorene.
Piękne imię.
Hej, stary!
Na co czekasz? Idziemy.
Co jest? Nie podoba ci się tu? Masz coś lepszego do roboty w mieście?
Zaraz odjeżdża autobus. Muszę iść.
To idż. Rozmawiasz z nadzianym facetem. Wezmę taksówkę.
Spotkamy się póżniej w Kalakaua.
Maggio, staniesz na warcie.
Kapelusz, pas z nabojami i broń. Zgłoś się za 10 minut w kancelarii.
Co? Mam przepustkę!
Już nie. Anderson zachorował. Zastąpisz go.
Wczoraj stałem na warcie. Dlaczego ja?
Powiem ci, dlaczego. Za wolno się ubierałeś.
Nie sądziłem, że będziesz chciała mnie zbyć.
Nie chciały mnie nawet wpuścić.
Bo dziś jest dużo ludzi.
Chłopcy z Hickam Field przyjechali wcześniej.
- Spodziewałeś się fanfar na powitanie? - Nie.
Że będziesz na mnie czekać.
Jestem zajęta, nie widzisz?
Widzę. Są tłumy.
No właśnie.
Maggio ma wpaść do Kalakaua.
Nie możesz się stąd wyrwać?
O co ci chodzi?
Przecież ja tu pracuję.
Nie rozumiesz?
Tak, rozumiem. Rozumiem bardzo dobrze.
Nie pokazywałeś się tygodniami. A teraz nagle się zjawiasz i...
Uważaj! Patrz przed siebie!
Chodżmy stąd.
Myślisz, że pani Kipfer na wszystko pozwala? Nie mogę wyjść.
- Poza tym ona nie lubi, gdy my... - Dobra, słuchaj.
Skoro taki masz stosunek do tego, zapomnij o tym.
Nie masz do mnie żadnego prawa.
Nie jesteś moim mężem.
Tu jesteś.
Doceniam twój gust, ale naprawdę potrzebujemy teraz Lorene.
Tak wielu panów nie ma towarzystwa.
- Mamy urwanie głowy. - No tak.
Jak na konwencji wyborczej w Filadelfii.
Idziesz, Lorene?
Za chwilę.
Przykro mi.
A wiesz, jak ja się czuję? Mogę czekać miesiącami na następną przepustkę.
Czekałem na to spotkanie jak dziecko na Boże Narodzenie.
Ale trudno.
Lorene jest zajęta, musi pracować, jest jej przykro.
Przestań nazywać mnie Lorene! Jestem Alma!
- Alma? - Tak, Alma Burke!
Alma?
Pani Kipfer zobaczyła imię Lorene w reklamie perfum.
Wybrała je dla mnie, bo wydało jej się francuskie.
Jak ci się udało wyrwać?
Powiedziałam szefowej, że żle się czuję.
- Ale założę się, że nie uwierzyła. - Ja też.
- Czego się napijesz? - Coli.
Daj jej dużą colę.
To wspaniałe, że przyszłaś.
Cudem dostałem przepustkę.
Warden mi odpuścił.
Nadal się nad tobą znęcają?
Holmes i ci inni naprawdę chcą mnie wykończyć.
- Musisz nienawidzić wojska. - Tak nie jest.
Przecież oni się nad tobą pastwią.
Kocham wojsko.
Ale ono na pewno nie kocha ciebie.
Nie każda miłość jest odwzajemniona.
Tak, ale człowiek nie wszystko może znieść.
Jeśli się kocha, trzeba być wdzięcznym.
Opuściłem dom w wieku 17 lat.
Moi rodzice nie żyją.
Byłem bezdomny, dopóki nie wstąpiłem do wojska.
Tam nauczyłem się grać na trąbce.
Grać na trąbce?
To ustnik, którego używałem, grając w Arlington.
Wybrano mnie wtedy, bym zagrał na cmentarzu w Dniu Zwycięstwa.
Był tam prezydent.
Dobrze gram na trąbce.
Cześć, obywatele!
Gdzie byłeś?
W trzech barach i w każdym sporo wypiłem.
Widać.
Daj fajkę. Muszę zapalić.
Dlaczego jesteś w mundurze?
Myślę o wstąpieniu do armii.
A może pojadę do Meksyku i zostanę kowbojem.
Pojedziesz ze mną?
Pij dalej, a niewielki będzie z ciebie pożytek.
Masz rację. Barman! Dużą whisky.
Przepraszam. Hej, stary.
Sam!
Uwaga, rozpoczynamy grę. Napięcie rośnie.
Cofnąć się. Gramy.
Musi wypaść siedem oczek.
Siedem.
Nie, tylko dwa.
Tak wygląda moje życia.
Prew, za rogiem jest Royal Hawaiian Hotel.
Zatrzymują się tam gwiazdy filmowe.
Stary, musisz trochę przystopować.
Masz przed sobą cały weekend.
To ty tak twierdzisz.
Co to znaczy? Dostałeś przepustkę na jeden dzień?
Żadnej przepustki.
Kazali mi stać na warcie.
Ale stary Angelo ich przechytrzył.
Opuściłeś posterunek?
Zameldowałem się i wymeldowałem.
Wracaj na posterunek. Wpakowałeś się w kłopoty, wiesz o tym.
Mam świetny pomysł. Chodżmy popływać!
Popływamy z gwiazdą filmową. Właśnie to zamierzam zrobić.
Słuchaj, Angelo.
Długonoga, idę pływać z gwiazdą filmową.
Lepiej idż.
Hej, Angelo.
Wstawaj, ośle. Budż się.
Nie śpię. Co się tak denerwujesz?
Jasne, nie śpisz. Wkładaj ciuchy.
Daj je Indianom. Oni potrzebują ciuchów.
Noszą tylko przepaski na biodra.
Nie jesteś pijany. No już, wstawaj.
Czekam, aż gwiazda filmowa wyjdzie z hotelu.
Nigdzie nie pójdę, póki się nie zjawi.
Ubierz się.
Musimy stąd iść, bo wpadniemy w tarapaty. Rozumiesz?
O co ci chodzi?
Czy człowiek nie może się upić?
Czy nie może próżnować?
Nie może wsadzić swych nędznych rąk do nędznych kieszeni na nędznej ulicy?
Musi być całe życie prześladowany?
Jestem zmęczony. Nie jestem przestępcą.
Nie jestem tchórzem!
Przyjacielu, słuchaj...
Ubierz się.
- Poczekasz na mnie? Pójdę po taksówkę. - Dobra.
- Poczekasz? - Idż po taksówkę.
Hej, żandarmi! Spróbujcie mnie dopaść!
Tu jestem!
Tylko na tyle was stać?
Założę się, że jecie owsiankę!
Jaki zapadł wyrok w sprawie Maggia?
Właśnie trwa posiedzenie sądu.
Na pewno trafi do paki.
Może nie.
Tylko się upił.
To leży w naturze żołnierza. To wręcz jego święty obowiązek.
Ale on samowolnie opuścił posterunek.
Co tu tak sterczycie?
Nie można chwilę odpocząć?
Nie masz nic do roboty? Może coś ci wymyślę.
Idż pograć w bilard. Dam ci znać, gdy będzie coś wiadomo.
Kompania G, sierżant Warden przy telefonie. Tak jest.
Załatwię formalności.
Dostał pół roku.
Ucieknę z tej nory.
Skoro udało mi się zwiać z kasyna, to tym bardziej stąd.
- Zamknij się! - Dobrze, palancie.
Więzień! Stać!
DOWÓDCA STRAŻY WlĘZIENNEJ
Witaj, twardzielu za dychę.
Wynajmuję ten dom razem z koleżanką. Miałyśmy szczęście. To modna dzielnica.
Dorobiłam klucz dla ciebie.
Możesz z niego korzystać, kiedy chcesz, nawet gdy mnie nie ma.
- Cześć. - Cześć.
To Prew, żołnierz, o którym ci mówiłam.
- A to Georgette, moja współlokatorka. - Witaj.
Nie było tu żadnego mężczyzny, odkąd zdechł kot.
Należę do wysyłkowego klubu książki. Zamawiam każdą nowość.
Dlatego wygrywam wszystkie konkursy.
Będzie idealna dla twojego kumpla, gdy wyjdzie z więzienia.
Na pewno oszaleje na jej punkcie.
Usiądż i czuj się jak u siebie.
Zrobię ci drinka i zobaczę, co jest na kolację.
Jak w małżeństwie, prawda?
Lepiej.
Wszystko w porządku?
Nie żałujesz, że tu jesteś?
Chodżmy stąd. Nie odwracaj się.
Nie zniosę tego dłużej.
Przekradliśmy się przez wyspę,
a potem jeszcze musieliśmy uciekać jak zbiedzy.
Gdyby tylko istniał sposób, byśmy mogli...
Holmes pewnie zgodziłby się na rozwód, ale nigdy nie pozwoli mi się przenieść.
Jest sposób.
Myślałam o tym.
Musisz zostać oficerem.
Możesz skończyć ten nowy kurs, wprowadzony w maju.
- Gdy cię przyjmą, wyjedziesz do Stanów. - Oficerem?
Tak. Wówczas będę mogła się rozwieść i wyjść za ciebie.
Nienawidzę oficerów. Zawsze ich nienawidziłem!
To bardzo inteligentne podejście do sprawy.
A gdybym ja powiedziała, że zawsze nienawidziłam sierżantów? Ma to sens?
Z pewnością dobrze ich poznałaś.
Dobrze, załóżmy, że to zrobię. Ale to wcale nie będzie dla nas łatwe.
Ty będziesz tutaj, a ja w Stanach. To oznacza pół roku rozłąki!
- Wtedy już przystąpimy do wojny... - Przyznaj się.
Boisz się odpowiedzialności. Pewnie wcale mnie nie kochasz.
Zwariowałaś! Chciałbym cię nie kochać.
Mógłbym znów cieszyć się życiem.
Pobrali się, a potem żyli długo i szczęśliwie.
Moje życie stało się koszmarem, odkąd cię poznałem.
Moje też.
- Ale nie żałuję ani chwili. - Ja też nie.
Pewnie będę najgorszym oficerem w historii armii.
Będziesz dobrym oficerem.
Świetnym.
Dziękuję.
Chodż.
Nie możesz poczekać, aż zjemy kolację?
Kochanie,
chcę się z tobą ożenić.
Dziwak z ciebie.
Co w tym dziwnego, że facet chce się z tobą ożenić?
To, że poznałeś mnie w New Congress Club.
To prawie dom publiczny.
A kim ja jestem? Szeregowcem, zwykłym żołnierzem.
Dla wielu cywili ktoś taki jest nikim.
Prew, wydawało mi się, że jesteśmy szczęśliwi.
Dlaczego chcesz wszystko zepsuć?
Słuchaj, za rok kończę służbę w tej jednostce.
Jeśli do tego czasu zostanę sierżantem, pozwolą mi wrócić do Stanów.
Będziemy mogli jechać razem,
jeśli poczekasz.
Myślisz, że kapitan Holmes da ci awansować?
Możesz co najwyżej wybronić się przed więzieniem.
Będę walczył.
Nie będziesz.
To jest tego warte.
Prew, kochamy się teraz.
Potrzebujemy się nawzajem.
Ale w Stanach może być inaczej.
To nie jest prawdziwy powód.
- Zgoda, nie jest. - Jaki jest ten prawdziwy?
Nie wyjdę za ciebie, bo nie chcę być żoną żołnierza.
No cóż, myślę, że nic więcej nie mogę ci zaoferować.
Bo nikt nie powstrzyma mnie od realizacji mojego planu. Nikt i nic.
Bo chcę być odpowiednia.
"Odpowiednia"?
Tak.
Za rok będę już miała wystarczające oszczędności.
Wrócę do rodzinnego miasta.
Zbuduję dom, w którym zamieszkam z matką.
Zapiszę się do ekskluzywnego klubu, zacznę grać w golfa.
Poznam odpowiedniego mężczyznę o odpowiedniej pozycji społecznej.
Będę odpowiednią żoną, prowadzącą odpowiedni dom.
Wychowam odpowiednie dzieci.
Będę szczęśliwa, bo gdy człowiek jest odpowiedni, jest też bezpieczny.
Gratuluję odwagi.
Mam nadzieję, że ci się uda.
Ale teraz naprawdę cię potrzebuję, bo jestem samotna.
Myślisz, że kłamię, tak?
Nikt nie kłamie, mówiąc, że jest samotny.
Nie chcę słyszeć o rozwodzie.
Dlaczego? Bo skandal uniemożliwiłby ci awans?
Powtarzam: Chcę wiedzieć, co to za człowiek i gdzie go poznałaś.
Nie powiem ci.
Jedno jest pewne. To cywil.
Jesteś zbyt ostrożna, by wybrać żołnierza.
Co cię dręczy, urażona duma czy nie zaspokojona ciekawość?
Nie możesz wiedzieć, co czuję.
Dlaczego mężczyżni podchodzą do tego inaczej niż kobiety?
Bo to nie to samo.
Piękny dzień. Pójdę na spacer.
Słyszałem, że właśnie wyszedłeś z paki.
Było ciężko, ale nie stawiałem się, więc nie miałem kłopotów.
Widziałeś Maggia?
Gruby naprawdę uwziął się na niego. Ciągle bije go pałką.
Wybiera takie miejsca, których w ubraniu nie widać. Plecy i piersi.
Ma opracowany system.
Często go też kopie.
Wiesz, jak Maggio to znosi?
Pluje Grubasowi w twarz.
Narwany, co?
To porządny facet.
Grubas go nie złamie.
Ale Grubas jest sprytny. Dba o to, by oficer dyżurny niczego nie zauważył.
Dlaczego Maggio sam mu nie powie?
Próbowaliśmy go namówić, ale nie chce.
To najtwardszy chłopak pod słońcem.
Myślisz, że sobie poradzi?
Może tam jednak nie wytrzymać.
Jak to?
Po tym, jak Grubas zamknął go w Dziurze, czymś w rodzaju karceru,
Maggio zaczął coś przebąkiwać o ucieczce.
Chciał, bym ci powiedział, że cię odwiedzi.
Wciąż na kolanach, Prewitt?
Turniej bokserski za miesiąc: 15 grudnia.
Możesz jeszcze pomóc nam w zdobyciu tytułu.
Jesteś dumny ze swojej kompanii czy nie?
Już nie będę próbował cię ominąć.
Czuję, że trzeba dać ci lekcję.
Może sam ci ją dam.
Daj mu spokój. Jest na moim dyżurze.
Pożałujecie, jeśli będziecie się tu bić. Wracaj do pracy.
Z drogi!
Chętnie cię polecę.
Masz za sobą lata służby, doświadczenie.
- Będziesz świetnym oficerem. - Dziękuję.
Ja też mogę na tym skorzystać. Człowiek z mojej kompanii.
Spocznij. O co chodzi, sierżancie?
Biją się. Galovitch i Prewitt.
Prewitt?
Galovitch jest tak wściekły, że chyba chce go zabić.
Zajmę się tym.
Nie chcesz zobaczyć?
Nie! Ciebie też nie chcę widzieć! Zjeżdżaj!
Czemu nie zadaje ciosów w głowę?
Oślepił jednego gościa. Boi się, że znów to zrobi.
W twarz, Prew!
Galovitch, walcz fair!
Będę walczył jak chcę.
Dalej, Prew, wstawaj!
Dlaczego oficer nie przerywa walki?
- Jak się nazywa, majorze? - To kapitan Holmes.
Spocznij. Kto zaczął?
Prewitt odmówił wykonania rozkazu. Odszczeknął się i zaatakował mnie.
Dałem mu lekcję.
Nie będę tolerował niesubordynacji.
Przepraszam, ale sierżant Prewitt nie zawinił.
Sierżant Galovitch zaczął.
- Thornhill? - Tak?
To twój dyżur. Jak było naprawdę?
Ma rację. Prewitt nie zawinił.
Tak, to Galovitch zaczął.
To wszystko. Zapomnijmy o tym.
Wracajcie do pracy.
KWATERA GŁÓWNA TRZECI BATALION
Jeśli myślicie, że to oznacza mój powrót na ring, mylicie się.
Lepiej przemyj sobie rany jodyną.
Cześć, Piątek.
Czemu masz na nazwisko "Piątek"?
Nie wiem. Urodziłem się w środę.
Hej, Prewitt, dokąd idziesz?
Dokąd?
Do baru. Po jeszcze jedno piwo.
Stać!
Kto idzie?
Przyjaciel.
Pokaż się!
Naprzód marsz!
W prawo zwrot!
W tył zwrot!
Na kolana!
Szorować podłogę!
Spocznij.
Cześć, mały.
Co tu robisz, sam jak palec?
Idę się napić.
Siadaj. Mam butelkę.
Dzięki, sierżancie.
Świetna robota, mały.
To jak rozprawiłeś się po południu z Galovitchem.
Szkoda, że i tak cię w końcu dopadną.
Życie jest ciężkie, wiesz?
Tak, bardzo ciężkie.
Jak myślisz, co by było, gdyby jechała tędy ciężarówka i rozjechała nas?
Zginęlibyśmy.
Lepiej tu nie siedzieć.
Podnieś się i usiądż za drogą.
A pan?
Pan ma po co żyć. Bardziej niż ja.
Ma pan na głowie całą kompanię.
Niech pan zejdzie z drogi.
Jestem stary i mogę umrzeć.
Ty masz przed sobą całe życie. Nie kłóć się. Wstawaj.
Nie ja, nie Prewitt.
Prewitt zostanie tu do samego końca.
Dobra, zostaniemy razem.
Zresztą i tak nie dałbym rady wstać.
Nikt nie ma takich problemów jak ja.
Nikt?
Weżmy na przykład miłość.
Przeżyłeś ją kiedyś?
To zrozumiesz, o co mi chodzi.
Ta dziewczyna...
chce, bym został...
- Kim? - Oficerem.
Wyobrażasz sobie mnie jako oficera?
Tak, wyobrażam sobie.
Byłby pan dobrym oficerem.
Oboje macie lepszą wyobrażnię ode mnie.
Nie chcę być oficerem. Podoba mi się tak jak jest.
Mógłbym się stać taki jak Holmes.
Nie chciałbyś, żebym był taki jak Holmes, prawda?
Chciałbyś?
Człowiek powinien robić to, co umie.
Jak tam twoja dziewczyna?
Jak ma na imię?
Lorene.
No tak.
Faktycznie.
Piękne imię.
Piękne.
Kretyni.
Chcecie zginąć czy co?
Dlaczego siedzicie na środku drogi?
Mój przyjaciel Prew i ja rozmawiamy o pogodzie.
- Twój przyjaciel? - Jak powiedziałem.
Nie wiesz, że trzeba się nim opiekować?
Holmes dopadnie go prędzej czy póżniej.
A to najlepszy żołnierz w całej armii.
Obu wam odbiło.
Angelo.
Wiedziałem, że będziesz w barze U Choya.
Zrobiłem to, Prew.
Uciekłem. Tak jak mówiłem.
Tak jak sobie zaplanowałem:
W ciężarówce, pod plandeką.
Wywieżli mnie stamtąd.
Jak zaplanowałem.
Tyle że jakieś dwa kilometry stąd otworzyła się klapa...
i wypadłem na drogę.
Szkoda, że nie widziałeś, jak koziołkowałem.
Musiałem coś sobie złamać.
Prew, słuchaj.
To wina Grubasa.
Tłukł mnie bez litości.
I pytał, czy boli.
A ja plułem mu w twarz.
Tylko że wczoraj było żle.
Walił mnie,
walił,
walił.
Musiałem uciec, Prew.
- Poślą cię do paki? - Nie.
Uważaj na Grubasa.
Będzie próbował cię złamać.
Jeśli wsadzą cię do Dziury,
nie krzycz.
Bądż cicho.
Bo inaczej wciąż będziesz krzyczał, gdy przyjdą, żeby cię wyciągnąć.
Po prostu tam leż.
Leż tam i bądż cicho, Prew.
Nie żyje.
To na pewno Prew.
Sierżant Judson?
Szukasz mnie?
Tak, Grubasie.
Nie lubię tego przezwiska. Masz do mnie jakąś sprawę?
Chodżmy za róg. Pogadamy.
Dobra.
Masz coś do mnie?
Nie podoba mi się twoja gra na pianinie.
Pamiętasz Maggia?
Makaroniarza? Tak, twarda sztuka.
- Zabiłeś go. - Tak?
No cóż, prosił się o to.
Armia cię w końcu dopadnie, Grubasie.
Ale najpierw ja się z tobą rozprawię.
Przewidziałem to.
Widzisz ten nóż?
To ten, którym chciałeś załatwić Maggia.
Co się stało?
Wszystko w porządku.
Nie martw się.
Będę żył.
Zabójca dowódcy straży więziennej pozostaje nieznany
Policja i żandarmeria wojskowa prowadzą śledztwo
Pierwszy pluton, wszyscy obecni!
Drugi pluton, wszyscy obecni!
Trzeci pluton, wszyscy obecni!
Czwarty pluton, wszyscy obecni!
Piąty pluton, wszyscy obecni!
Szósty pluton, wszyscy obecni!
Kompania, rozejść się!
Prewitta wciąż nie ma.
To już trzeci dzień.
Jak długo zamierza pan ukrywać jego nieobecność?
Tylko zapytałem.
To więcej nie pytaj.
GENERAŁ
"W związku z tymi incydentami Główny Inspektorat Wojskowy...
"przeprowadził śledztwo obejmujące okres siedmiu miesięcy.
"Stwierdzono, że kapitan Holmes...
"ponosi odpowiedzialność za okrutne traktowanie szeregowca Prewitta.
"Jak już wspomniano, wbrew regulaminowi wojskowemu...
"próbował zmusić żołnierza do wstąpienia do drużyny bokserskiej".
Czekam na twoją odpowiedż.
Nie mam nic do powiedzenia.
Nauczyłem się w wojsku, że oficer powinien dbać o swoich żołnierzy.
Ty najwyrażniej zapomniałeś o tej zasadzie.
Żałuję tylko,
że nie możemy odebrać ci munduru przed zakończeniem procesu.
Czy mogę go jakoś uniknąć?
Jest taka możliwość, generale, jeśli wyrazi pan zgodę:
Dobrowolna rezygnacja ze służby wojskowej.
Złóż rezygnację.
List ma trafić na moje biurko po południu.
Moim zdaniem,
im szybciej odejdziesz, tym lepiej dla wszystkich,
zwłaszcza dla armii.
To wszystko, Holmes.
Wiem, co się działo w tej jednostce.
Że niektórzy z was nie przestrzegali regulaminu.
Jeśli chcecie uniknąć degradacji, zacznijcie go przestrzegać.
I jeszcze jedno:
Odtąd nikt nie będzie awansował dzięki boksowaniu.
- Zabierz to. - Tak jest.
Rozejść się.
- A co do sierżanta Galovitcha. - Tak?
Zdegraduj go. Od dziś jest znowu szeregowym.
Każ mu sprzątać latryny.
Co tak szczerzysz zęby?
Uważam, że dowódca kompanii podjął słuszną decyzję.
Kompania G, kapitan Ross.
Chwileczkę.
- Do ciebie, sierżancie. - Dziękuję.
Słucham.
Tak, paczka już dotarła.
Co?
Muszę się z tobą spotkać, Milt. To ważne.
Dobrze, jakoś się wyrwę.
Oczywiście.
Będę tam za godzinę.
Odsyłają go do Stanów. Opuszcza wyspę za tydzień. Chce, bym mu towarzyszyła.
Co zrobimy?
Kiedy spodziewasz się awansu?
Nie złożyłem podania. Napisałem, ale nie podpisałem.
Wyjmowałem je z biurka kilka razy, ale nie mogłem podpisać.
Dlaczego?
- Ale przecież taki był plan... - Wiem.
Minęły tygodnie.
Nie wolno nie dotrzymywać obietnic.
Karen, posłuchaj.
Dlaczego tego nie zrobiłeś? Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Zaraz wracam.
Przepraszam, wziąłem cię za kogoś innego.
Myślałem, że to Prewitt, ten chłopak z naszej kompanii, o którym ci mówiłem.
Zakochał się w dziewczynie z New Congress Club.
Jest dezerterem i ma pewnie spore kłopoty.
Robert E. Lee Prewitt, szalony, niedobry...
Karen, nie nadaję się na oficera. Jestem zwykłym żołnierzem.
Nie mogę być nikim innym.
Próbując zostać oficerem, udawałbym.
Po prostu nie mogę nim być. Nie pytaj, dlaczego.
Wiem, dlaczego.
Teraz już nie musisz być oficerem,
bo Dana odszedł z armii.
Po prostu nie chcesz mnie poślubić.
Już poślubiłeś armię.
Kocham cię, Karen.
Wiem.
Nie chcę, byś wracała do Holmesa.
Ja też nie. Ale zrobię to.
Nie mam innego wyjścia.
Nie uda nam się, Milt. Nigdy nie mogło się udać.
Ciągłe ukrywanie się.
To musiało się kiedyś skończyć.
Żegnaj, sierżancie.
- Dziękuję. - To nie pożegnanie, to...
Jeszcze się spotkamy. Gdzieś, kiedyś.
Oczywiście. Gdzieś, kiedyś.
PEARL HARBOR 13 KM
Tu jest.
Już nie na pierwszej stronie.
"Wciąż nie rozwiązano...
"sprawy zabójstwa sierżanta Jamesa R. Judsona".
Słyszałeś?
Próbujesz ustanowić nowy rekord świata?
Owszem.
Za świętej pamięci Roberta E. Lee Prewitta,
nowego rekordzistę świata.
- Wszystko w porządku, sierżancie? - Tak.
Świetne jedzenie przygotowałeś na niedzielny poranek, nie ma co.
Gratulacje.
Pięknie wyglądają nad górami.
Prawda?
Chyba jakieś ćwiczenia na Wheeler Field.
Bardzo ambitnie. W niedzielę przed ósmą rano?
Japończycy bombardują Wheeler Field!
Widziałem czerwone koła na...
Uciekajcie stąd! Szybko!
To prawdziwy atak, a nie manewry.
Japończycy bombardują Pearl Harbor.
Proszę zostać w domach. Nie wychodzić na ulice.
To prawdziwy atak.
Japońskie samoloty bombardują nasze obiekty wojskowe.
- Uciszcie się! - Spokój!
Podoficerowie, weżcie karabiny maszynowe i amunicję i zanieście na dach.
Anderson!
Powierzam ci nadzór nad tym zadaniem. Idżcie już.
A teraz wy posłuchajcie.
Niech każdy weżmie karabin, pójdzie do siebie i nie rusza się stamtąd.
Tak, nie rusza się stamtąd!
Cisza! Odstrzelą wam uszy, jeśli wyjdziecie na zewnątrz.
Jeszcze będziecie mieli dziś wiele okazji, by wykazać się bohaterstwem!
A teraz idżcie, tracimy czas!
Idż do kuchni i zaparz dzbanek kawy. Zaczekaj, całą beczkę!
Nie mogę wydać ostrej amunicji bez pisemnego rozkazu.
- Nie ma teraz kapitana! - Przykro mi. Bez rozkazu nie mogę.
- O co chodzi? - Muszę słuchać rozkazów!
Regulamin wojskowy mówi, że...
Jesteś ślepy? Daj klucz!
- Muszę słuchać rozkazów. - Dopilnuję, byś dostał medal!
- Wyważcie je, chłopcy! - Ostrzegałem!
MAGAZYN AMUNICJI
Nie idż, Warden, zginiesz!
Włóż spodnie, bo się przeziębisz!
Pomóż im wnieść amunicję!
Postawcie to tam.
Dobrze celujcie, chłopaki, i załatwcie ich!
Piątek zwariował! To sygnał kawalerii!
Lecą, chłopaki!
Trafiłem go, Pete!
To ja go trafiłem.
Nadal istnieje niebezpieczeństwo inwazji.
Oddzialy piechoty z Schofield opuścily koszary...
i zajęly pozycje na plaży.
To nie są manewry.
To prawdziwe zagrożenie.
Uwaga na odlamki.
Proszę nie wychodzić.
Obowiązuje zaciemnienie i godzina policyjna.
Proszę zostać w domach i nie korzystać z telefonów.
Będziemy przekazywać na bieżąco wszystkie informacje...
Byłyśmy w szpitalu Queen's, by oddać krew.
W mieście panika!
Zbombardowali duży dom na ulicy Kuhio.
Apteka na ulicy McNully została zrównana z ziemią.
Zginęło jakieś małżeństwo.
Uwaga, uwaga. Proszę sluchać uważnie i zachować spokój.
Nadal istnieje niebezpieczeństwo inwazji.
Zidentyfikowano samoloty jako japońskie.
Na kogo oni się porywają?
Zadarli z najlepszą armią świata.
Dokąd się wybierasz?
Muszę wrócić do kompanii.
Do kompanii? Dlaczego?
Dlaczego?
Nie możesz. Jeszcze nie wyzdrowiałeś.
Jesteś dezerterem. Pójdziesz do więzienia.
Teraz wypuszczą wszystkich z więzienia. Potrzebują każdego.
Ale otworzy ci się rana.
Odkryją, że zabiłeś żołnierza.
Gdy zamelduję się w kompanii, zadbają o mnie.
Jak wrócę, nic mi nie grozi.
Ale nie uda ci się wrócić! Patrole są wszędzie!
Uda mi się. Znam skrót.
Prew, zostań do rana.
Może jak zostaniesz do rana, zmienisz zdanie.
Prew, nie idż!
Zrobię wszystko, co zechcesz!
Możemy wrócić razem do Stanów, możemy się nawet pobrać.
Jeśli teraz pójdziesz, nigdy już cię nie zobaczę. Wiem to.
Przykro mi.
Dlaczego chcesz tam wrócić?
Przecież oni traktowali cię jak psa...
i ciągle się nad tobą znęcali.
Zabili twojego przyjaciela! Dlaczego chcesz tam wrócić?
Dlaczego? Jestem żołnierzem.
Żołnierz! Zawodowy żołnierz z zawodowej armii!
Zawodowiec!
Muszę zgasić światło, bo obowiązuje zaciemnienie.
Podobno na wzgórzach widziano spadochroniarzy.
Nie przejmuję się nimi.
Obawiam się raczej sabotażystów.
Założę się, że jest ich pełno na tych wyspach.
Stać!
Znał go pan, sierżancie?
Tak.
Nie miał przy sobie normalnych dokumentów.
Tylko jakąś kartę z nazwiskiem.
To chyba legitymacja członkowska:
New Congress Club.
Proszę to wziąć, sierżancie.
Był pańskim przyjacielem?
Tak. Pewnie chciał dotrzeć do stanowisk kompanii na plaży.
To dlaczego się nie zatrzymał?
Zawsze był uparty, ale był dobrym żołnierzem.
Nikt nie kochał armii tak jak on.
Rozumiem. Przykro mi, sierżancie.
Zabrakło ci sprytu, co?
Wystarczyło wrócić na ring, ale ty nie chciałeś, uparciuchu.
Najśmieszniejsze jest to, że w tym roku nie będzie turnieju bokserskiego.
Co z wami? Nie widzieliście nigdy nieboszczyka?
Zabrać stąd to ciało! Nie ma czasu!
Piękny widok, prawda?
Myślę, że to najpiękniejsze miejsce, jakie w życiu widziałam.
Niemal można stąd dostrzec lokal, w którym pracowałam.
Jest taka legenda:
Jeśli twój wieniec popłynie w stronę brzegu, wrócisz tu jeszcze.
Jeśli w stronę morza, nie wrócisz.
Ja nie wrócę.
Mój narzeczony zginął 7 grudnia.
Przykro mi.
Był pilotem bombowca.
Akurat wtedy wylądował i jechał po płycie lotniska.
Japońska bomba spadła prosto na samolot.
Może czytała pani o tym w gazetach.
Został odznaczony Srebrną Gwiazdą.
Wysłali ją jego matce.
Napisała do mnie, że chce, bym ją wzięła.
To bardzo szlachetnie z jej strony.
To dobra rodzina. Z południa.
Nazwali go na cześć generała.
Robert E. Lee...
Prewitt.
Kto?
Robert E. Lee Prewitt.
Czyż to nie zabawne nazwisko?
KONIEC